Kes tune bu

 

Binivîse pirtûka me.
Em bi tevahiya jiyana xwe,
Li benda destekî bûn,
Ku porên me miz de.

Di bin lihêfekê de
Deh pê û penc serî.
Tiştê me germ dikir,
Xuşk û biratiya me.

Li benda çîrokekê man,
Di heman jiyana xwe de,
Kesî ne got ji me re,
Em nebirin xewnên rengîn.

Tune bû kes,
Ku pirtûka me binivise.

Me kaxizek nebû,
Fêrdarî nebûn em,
Nivisandina pêş û paşiyên xwe.

 

Tev daxwaziyên jinan bûn bi peşkên baranê ve zîz bûn,

Daran ne zarok dan wan ne jî ew ji hêwiyên wan veqetandin,

Ne yarên mêrên wan li ber çavan reş kirin

Ne jî xesûyen wan dev ji navcîtiyê berdan.

Hêviyên wan weke paçên kevnar

Bi darên ziyaretan ve petiyan.

Me tû caran,

bi dengekî bilind,

bi neşmî,neqîriyan stranên xwe.

Bê mirad koç bûn,

dengên bi şewat û ciwan…

Her ku me dîroka xwe,

bi gotinên xefî,

Ji gûh radigihande gûh,

ku di mejiyan de dibû,

pirtûk,
Şanoyên xwedî Nobel,
û
Pê dineqişand jiyana xwe.
Me ji bîr kir xwe,

Di nava rûpel û şanoyan de.

Wê demê
Dihate çirandin,
Hûrik hûrik,
Wek kaxizan jiyanên me…

Bêrî Bihar